encyclopedie van een rood object

De rode juwelendoos met gouden bloesems op was vroeger van mijn moeder.
Voordat ringen en armbanden in haar aanblik boeien werden.
Voor een ketting een ketting was.
Er zijn gouden en zilveren mensen.
Mijn moeder was zilver, ik was anders,
net als haar zus die ze niet meer ziet.
Goud was als kleuter mijn lievelingskleur.
Nu is dat blauw.
De lievelingskleur van mijn moeder is rood.
Net als haar juwelendoos.
De juwelendoos staat altijd open.
Ik etaleer er mijn goedkoop vergulde koper.

vijf naakte meisjes in de canadese bossen

vijf naakte meisjes in de canadese bossen
vragen zich af wat bereidheid betekent
in de hersenen over generaties heen
en waar hun verdriet vandaan blijft komen

ze rennen door het kreupelhout
en proberen het bos niet te schenden
met hun liefde en lawaai

en hun zoektocht naar een open plek
waar ze zichzelf kunnen worden
en later ook bereid

’s avonds doen ze zich verlegen voor
want ieder meisje is bang om toe te geven
dat er geen sprake is van overgave
als je je armen niet durft bewegen

draaiduizelig

ik stotter dat ik een slangenmeisje ben
terwijl de dierenarts mijn lippen omzoomt
en mij niet gelooft
ik heb het nodig dat ze me gelooft

we zitten opgesloten in een stadium van stilte
daarom maak ik ruzie met mijn gedachten
twijfelen aan mijzelf is een prima afleiding

de dierenarts wilt voodoo spelen
ik had aan knuffelen gedacht of verdwijnen
we spreken af het oneens te zijn

ze doet het lampje van de naaimachine uit en laat mij open liggen
zodat iedereen in mij dingen kan verplaatsen

ik ben bang voor hoogmoed
ik vrees in ontspanning te vallen
ik vrees te hervallen
in mijn tijd als speldenkussen

Covidcunst 7. Oskar vindt dat niet overdreven (alfabet)

Liefde is alles. Oskar vindt dat niet overdreven.

Zijn grootste ambitie is zijn eigen moeder te zijn.
Zijn queeste is zorgvuldig uit te voeren wie hij is.
Oskar schrikt dagelijks van de haalbaarheid van zijn dromen.

Dat hij enkel toe-eigent wat hem toekomt maakt hem lichter, niet kleiner.
En hij gunt anderen ook wat hij verlangt.
Alleen, soms vergeet hij dat het leven geen strijd is.

Oskar is een doorgeefluik van wat er in zijn klieren en in de wereld leeft.
Daarom zorgt hij, met de focus op zichzelf.
Zijn kracht is nog geen evidentie.
Hij heeft in zijn leven ondanks alle concentratie nog geen enkel zoutvat doen opstijgen.

Als iemand hem niet gelooft ziet Oskar zichzelf langs de bovenkant,
waarna hij implodeert.
Hij kan langdurig in zijn gevoel verloren lopen.
Dat komt omdat hij wat echt voelt belangrijker vindt dan wat echt is.
Dan vergist hij zich en drinkt hij glazen wijn op een theemoment,
waarna hij stikkend in zijn slikreflex wakker schrikt.

Oskar’s favoriete vraag is, is er een probleem? Het antwoord is meestal nee.
Hij denkt dat hij de regels die hij zichzelf oplegt niet nodig heeft,
maar durft hen nog niet lossen.
Soms is hij nogal angstig en komt hij niet buiten tot iemand hem uitdrukkelijk uitnodigt.
In de meeste gevallen verkiest hij iemand boven iedereen.

Vroeger dacht Oskar dat humor de wereld ging redden.
Nu twijfelt hij of ook dat een grap is.
De oplossing voor zijn schuld en schaamte is geloven in de goedheid van zijn wezen.

Bij het woord fantasie ziet Oskar spongebob squarepants
een regenboog tussen zijn handen toveren.
Hij wou dat zijn verbeelding smaakvoller was.
Hij vindt cirkels geruststellend.
En als iemand hem om een woord vraagt is banaan altijd het eerste dat in hem opkomt.

De vlieg staat symbool voor overmand zijn en dood.
Het doet hem denken aan zijn vader en aan hesp.
Op een dag spreekt hij nog enkel zijn eigen symbolentaal en begrijpt niemand mij.
Dat is zijn grootste droom en zijn grootste angst.

L MQU NG YZKO AVETS PRXI HW FCB DJ

Las vegas tango/ verhalen over Oostende

las vegas tango I

de dulle bakkersvrouw keert haar stoep in de gierende wind
het zand raast aan haar voorbij alsof ze op de snelweg staat
haar groen bebloemde nachtjapon wordt weggestraald
en daarna haar opperhuid

nu ligt de stoep vol bloed
waar het eerder nooit echt vuil was of echt proper
ze neemt de lift naar boven en morst zichzelf op het vaste tapijt

de meeuwen aanschouwen hoe ze haar wonden verpleegt
ze proberen voorbij haar raam te geraken
maar de wind houdt hen ter plaatse

ze wikkelt haar gezicht in wit verband
wanneer ze opkijkt veranderen de meeuwen van koers
ze vallen op de wind richting het verlaten strand
waar de golven donkerpaars zijn en lichtblauw wanneer ze breken

de bakkersvrouw bedenkt dat het goed is ogen aan de zijkant te hebben tijdens een storm en besteld telefonisch een industriële tapijtreiniger


las vegas tango II

naast het café op de dijk
rookt een man met één hand pijp in de regen
dat is niet vanzelfsprekend
afwisselend plukt hij restjes speculaas uit zijn vierkante baard

binnen in de kroeg met geblokte vloeren
danst een onbedekte veertiger nogal veel met de handen
en ligt de toog bezaaid met de achterkant van knappere mannen

vol afgunst aanschouwt de vierkante schurk zijn eigen,
door flessen opgedeelde aanblik, in de spiegels achter de bar
hij neemt een laatste haal en waagt zijn kans op een dans
met het enige hand op zijn onderbouw pas-de-bourréet hij de kamer in

vanuit zijn ooghoek gluurt de nabije van jaloezie vervulde vuurtoren
naar zijn donkerrode lakleren schoenen
die met hun hakken de tegels bespelen alsof ze aan het dammen zijn
of alsof ze met enkel de benen twister spelen in een verleden discotheek

hij neemt de ober bij zijn schort en trekt hem tegen zijn gilet
ze dansen de las vegas tango en het is gruwelijk romantisch

Covidcunst 6. een foto die ik niet nam (verlangen)

een foto die ik niet nam

de nomadische veeteler ligt op zijn rug
in de woestijn tussen hard gebladerte
geborgen in een blauw gewaad

zijn handen gevlochten op de buik
zijn voeten in pantoffels
zjjn blauwbedekte hoofd door een olielamp belicht
naast hem rusten drie gezapige kamelen

wanneer kamelen willen zitten is het altijd
een beetje instorten door de voorste poten
op hun knieën en dan naar achter plooien
met langgerekte nekken en hun snuiten in het stof

twee vleermuizen vechten om een cactusbloem
de koningin van de nacht en de bovenhand
ze zullen leren geduldig te zijn en alleen

de nomadische veeteler kijkt zwijgend
naar de kwetsuur in het hemelgewelf
waaruit paars licht ontstaat
en sterren ontspruiten en leven

boven en beneden zijn eindeloos groots
en toch is hij daar ook
in zijn blauw gewaad
op zijn rug in het leven
met zijn ogen in de dood

Covidcunst 5. er zitten vijf vliegen op het hiernamaals (THE FLY)

vlieg 1.

ze kan nergens even rusten
want ze is bang onder het stof
en het schilderij hangt scheef
dus ze kan bijna niet meer ademen
ze begrijpt het echt niet
de mensen die hier wonen zijn ongetwijfeld ziek in hun hele lichaam
als ze stil zit op de muur
wordt ze ook wit
als ze stil zit is ze onzichtbaar
de neurotische grootmoeder gelooft dat ze niet wordt opgejaagd
tot de beschimmelde inwoner haar te pletter slaat

vlieg 2.

hij ziet het allemaal
hij heeft het altijd gedaan
hij wilt alles
hij botst tegen het raam
is dit nu zijn publiek
is dit nu zijn podium
een vlek in het licht
hij wilt op haar kruipen
en zo snel mogelijk klaarkomen
dat is niet gemakkelijk als ze telkens wegvliegt
de nostalgische presentator slaagt er niet in zich voort te planten

vlieg 3.

hij is een grote man
dat is hij nog steeds
gewoon in een kleiner lichaam
hij vraagt zich af of het komt doordat hij
zijn parkeerboete niet heeft betaald
van toen hij met zijn dronken gedachten
een verkeerde straat inreed
of komt het door Elisa?
worst worst worst
worst worst worst
worst worst worst
de luie kasteelheer wordt neergeklopt

vlieg 4.

het had erger gekund
hij heeft het altijd geweten
hij was de inleider van een nieuw bestaan
de bootsman
de vuurtoren blijft tegen het zelf raam opbotsen
zo sterft de optimistische begrafenisondernemer opnieuw
op de vensterbank

vlieg 5.

ze is hier al eens geweest
een bruine slinger wilt haar vermoorden
rottend fruit en bodempjes bier
afgekloven beenderen en beschimmeld brood
ze kan niet meer vliegen
door hoe vol ze is
de panische ongedierteverdelgster zal eeuwig baden
in de goddelijke sappen
van alles wat aftands en afgedankt is

dat ik bang ben van zeewier komt doordat ik als kind omsingeld werd door kleine adders

we drijven op onze ruggen
in de ondiepe stukken
mijn zusje en ik

onze borsten zijn kleine bakens
die waarschuwen voor zeewier
dat zich lustig rond benen wilt spiralen

we zijn weggelopen van onze moeder
en het vakantiehuis tussen de bergen
ik dacht dat het ons niet zou lukken

tijdens het opdrogen kleurt de nacht het water ondoorzichtig
we drinken malibu met ananassap
uit wit plastieken bekertjes

en houden ons verscholen
op natte strandlakens
onder natte strandlakens

voor de politie en andere spaanse mannen
maar het is de kou die ons lastig valt
en ik geloof niet dat ik ooit in slaap zal vallen

wanneer ik mijn ogen open staan de meubels van mijn grootmoeder in de branding
ik open de bovenste lade en vind een parelmoeren kralenketting
die ik in mijn mond bewaar

de ketting is het enige erfstuk dat ik kan redden
voor het springtij de hele inboedel opslokt
en ik zonder tanden wakker word

nog steeds in het donker
met een rillend ronkend zusje tegen mij
en kramp in mijn rechterbeen

ik probeer mijn grootmoeder voor de geest te halen
helaas heb ik geen goed geheugen
zij ook niet trouwens en ze heeft me nooit proberen bellen

covidcunst 4. zeepresten in de spoelbak (Intimacy)

1.

dit laken werd te vaak gewassen
het groen is gebleekt en met noppen
glijdend onder vingertoppen
lees ik wie hier gelegen heeft

gehaast schuif ik mijn nagelriemen terug op hun plek

jij leest de afdruk van mijn ondergoed
en tekent cirkels op mijn zere buik
je spalkt jouw wijsvinger met mijn staartbeen
als het mogelijk was zou ik lichtjes zweven

gisteren hebben we onze nagels gelakt
maar jij ging te snel weer in je sokken
dus je tenen zijn rood gevlekt en
er staat ongeduld op je nagels geschreven

2.

de blonde haartjes op jouw voorhoofd
zijn veel keer twee armen
die op je huid de warmte omsluiten

onze glazen bessensap
laten kringen achter
op het generfde hout van jouw nachttafel
je vindt het een tekening

in het licht van deze zon
is je pokdalige huid met knopen bezaaid
waaruit lichtgroen gebladerte ontspruit

het licht verdeelt je gezicht in twee
als ik één oog sluit is het donker
als ik het ander sluit is je neus scheef
met gesloten ogen zie ik warm roze

ik schilder je een zeekat
of als een grote kroonslak
met gestifte lippen
en een penseelstreek rood op je wangen

het resultaat lijkt meer op
een aardbei gezien door een microscoop

3. de zilvermeeuw en ik

zonet vond ik een sikkelvormig afgeknipt stuk teennagel op de badmat
ik weet niet aan wie het toebehoort
de kans dat het maantje ooit van mij was lijkt me klein
ik knip mijn teennagels boven het toilet

ik zeg dat ik het raar vind
dat haren en nagels uit dezelfde materie bestaan
ik bedoel dat ik het waarschijnlijk nooit zelf had kunnen bedenken
jij zegt dat het niet raar is
je bedoelt dat je weet dat het waar is
we hebben allebei gelijk

Ik droomde dat de uitslag op mijn slapen
veroorzaakt werd door het overconsumeren van eieren